Maak kennis met de vijf muzikanten achter Rumours Unchained. 

Vijf verschillende muzikale persoonlijkheden, verbonden door een gedeelde liefde voor de muziek van Fleetwood Mac. 

Richard van Leeuwen

Drums

Richard van Leeuwen behoort al decennialang tot de meest ervaren rockdrummers van Nederland. Als veelgevraagd sessie- en live-muzikant bouwde hij sinds het begin van de jaren negentig een indrukwekkende reputatie op. Hij toerde met artiesten en bands als Within Temptation, Frozen Sun en de legendarische Amerikaanse gitarist Adam Bomb, en werkte mee aan albums van onder meer Rebelstar, August Life en Threnody. Naast zijn krachtige techniek staat Richard vooral bekend om zijn solide grooves, muzikale sensitiviteit en herkenbare speelstijl. Als oprichter van Rumours Unchained vormt hij, net als Mick Fleetwood destijds, het ritmische hart van de band.

Wie Richard op het podium ziet, merkt al snel dat zijn rol verder gaat dan alleen het bewaken van het tempo. Net als zijn grote voorbeeld Mick Fleetwood geniet hij zichtbaar van het optreden. Met zijn expressieve mimiek, energieke podiumpresentatie en kenmerkende stick-tricks brengt hij een stukje van Fleetwoods onmiskenbare podiumcharisma tot leven.

Volgens Richard schuilt de ware uitdaging van Fleetwood Mac niet in de technische moeilijkheidsgraad van de nummers. De structuren en drumpartijen zijn voor een ervaren drummer goed te doorgronden. De echte kunst zit volgens hem in het vangen van de unieke feel van Mick Fleetwood. Als een van de pioniers van de rockdrums uit de jaren zestig en zeventig ontwikkelde Fleetwood een volledig eigen muzikale taal: een herkenbare groove, een ontspannen timing en een organische manier van spelen die je niet uit bladmuziek leert. Juist die authentieke oerritmes zo natuurgetrouw mogelijk benaderen, ziet Richard als de grootste uitdaging én tegelijkertijd als het mooiste aspect van zijn rol binnen Rumours Unchained. 

Gevraagd naar zijn favoriete Fleetwood Mac-nummers hoeft Richard niet lang na te denken. Dreams, The Chain en Tusk behoren voor hem tot de absolute hoogtepunten. Vooral Dreams is volgens hem een schoolvoorbeeld van hoe kracht juist schuilt in eenvoud. Het zijn nummers waarin iedere noot, iedere groove en iedere stilte precies op de juiste plek valt – een tijdloze kwaliteit die Fleetwood Mac zo bijzonder maakt. 

Maxime Baas

Zang

Maxime Baas beweegt zich naast Rumours Unchained vooral in de Americana- en bluegrassscene. Haar muzikale reis begon bij de countryband Billy & The Big Bang, die onlangs haar eerste EP uitbracht. Tegenwoordig is ze ook actief bij The Porchville Stringband, waarmee ze zich verder verdiept in de authentieke klanken en tradities van bluegrass.

Toch kwam haar entree bij Rumours Unchained op een nogal onverwachte manier tot stand. Als bandleider zag Richard van Leeuwen haar ooit zingen op een terrasje. Wat hij daar hoorde en zag, was genoeg om hem ervan te overtuigen dat hij haar voor Rumours Unchained wilde hebben. Een uitzonderlijk natuurlijk zangtalent, gecombineerd met een opvallende uitstraling, maakte Maxime tot een aanwinst die zich vanaf het begin moeiteloos in de band wist te voegen.

Wie Maxime vraagt naar haar favoriete Fleetwood Mac-nummer, hoeft niet lang te wachten op het antwoord: Gold Dust Woman. Vooral de donkere, mysterieuze sfeer van het nummer spreekt haar aan, zowel om naar te luisteren als om zelf uit te voeren. In haar vertolking zoekt ze dan ook nadrukkelijk naar het mysterie dat zo kenmerkend is voor Stevie Nicks. Niet alleen in haar stem, maar ook in de manier waarop ze beweegt en kijkt.

En zingen? Dat doet Maxime eigenlijk continu. Of ze nu voor zeven mensen staat of voor zevenduizend: zodra ze zingt, verdwijnt de rest naar de achtergrond en gaat ze volledig op in haar eigen muzikale wereld. Zelfs onderweg naar een optreden klinkt haar stem al in de auto, en ook op de terugweg naar huis gaat het zingen gewoon door. Het is misschien wel precies die onbevangenheid die haar zo bijzonder maakt: voor Maxime lijkt zingen geen kunstje of rol, maar simpelweg iets wat ze móét doen.

Marc Soeters

Bas

Marc Soeters is een veelzijdige bassist die zich door de jaren heen in uiteenlopende tributeproducties heeft bewogen. Naast Rumours Unchained speelt hij in Absolutely Floyd en maakt hij deel uit van Typical Tina, een Tina Turner-tribute. Eerder stond hij op het podium met tributebands rond onder meer The Rolling Stones, Peter Gabriel en Robbie Williams. Een bijzonder hoogtepunt was een tour door Noord-Europa met de Amerikaanse zangeres Jessie Galante.

Binnen Rumours Unchained voelt Marc zich opvallend sterk verbonden met de speelstijl van John McVie. Zijn favoriete Fleetwood Mac-nummer is Dreams, maar vooral de manier waarop McVie zijn partijen benadert spreekt hem aan. Marc omschrijft zijn eigen stijl als vergelijkbaar met die van de Fleetwood Mac-bassist: soms onverwacht en eigenzinnig, maar altijd dienstbaar aan het geheel. Ook qua sound zoekt hij bewust aansluiting bij McVie en gebruikt hij zelfs vergelijkbare bassen om die karakteristieke klank zo dicht mogelijk te benaderen.

Juist in de ogenschijnlijk eenvoudige partijen schuilt volgens Marc de grootste uitdaging van het Fleetwood Mac-repertoire. De kunst is om de rust te bewaren, alleen te spelen wat nodig is en tegelijkertijd precies het juiste tempo vast te houden. Zonder terug te vallen op clicktracks of backing tracks komt het daarbij aan op timing, onderlinge communicatie en muzikaal gevoel. Precies die natuurlijke manier van samenspelen is volgens Marc essentieel om de herkenbare Fleetwood Mac-feel te bereiken.

Lindsay Stuijt

Toetsen & zang

Als toetseniste en zangeres is Lindsay Stuijt een veelzijdige muzikante met een indrukwekkende staat van dienst. Naast Rumours Unchained geeft ze pianoles, treedt ze op met het akoestische Duo Cappuccino, is ze regelmatig als invalmuzikant te zien bij Absolutely Floyd en maakt ze deel uit van een succesvolle ABBA-tributeproductie. Met Rumours Unchained speelde ze op podia als Ahoy Rotterdam en AFAS Circustheater. Eerder trad ze bovendien enkele malen op in het Concertgebouw Amsterdam voor het AVROTROS-televisieprogramma Maestro.

Wie Lindsay vraagt naar haar favoriete Fleetwood Mac-nummers krijgt geen eenvoudig antwoord. Volgens haar schuilt juist de kracht van de band in de enorme veelzijdigheid van het repertoire. Toch noemt ze Silver Springs, The Chain en Don't Stop als persoonlijke favorieten.

In de rol van Christine McVie voelt Lindsay zich volledig thuis. Vooral de meerstemmige zang en het zorgvuldig terugbrengen van de keyboardpartijen tot hun essentie geven haar de mogelijkheid om precies de warme, karakteristieke sfeer neer te zetten die zo typerend is voor Fleetwood Mac.

De grootste uitdaging zit volgens haar niet in de partijen zelf, maar in de klank. Vooral bij rijk geproduceerde nummers als Little Lies is het een kunst om de oorspronkelijke keyboard-sounds zo natuurgetrouw mogelijk te benaderen. Juist die aandacht voor detail maakt voor haar het verschil tussen een goed optreden en een overtuigende Fleetwood Mac-beleving.

Jaco Falcon

Gitaar & zang

Jaco Falcon is het jongste lid van Rumours Unchained, maar heeft zijn muzikale sporen al ruim verdiend. Recent rondde hij succesvol zijn opleiding aan het conservatorium af en vanuit zijn eigen Haunted House Studios in Den Haag werkt hij als producer met uiteenlopende artiesten. Zo werkte hij onder meer samen met Julia Tan, Miles O’Brien en Faela. Als uitvoerend muzikant stond hij met Julia Tan bovendien in het voorprogramma van Davina Michelle en Hannah Mae, op grote podia als Ahoy Rotterdam en Paradiso.

Binnen Rumours Unchained wacht Jaco misschien wel een van de meest veeleisende rollen. Naast de zangpartijen van Lindsey Buckingham neemt hij diens karakteristieke gitaarwerk voor zijn rekening. Buckingham staat bekend om zijn zeer persoonlijke speelstijl, waarbij hij de elektrische gitaar benadert vanuit de techniek en directheid van een akoestische gitarist. Zonder plectrum, met de vingers, zelfs tijdens complexe solo's. Het vraagt niet alleen om technische beheersing, maar vooral om een goed gevoel voor de subtiele timing en dynamiek die zo kenmerkend zijn voor Buckingham.

Gevraagd naar zijn favoriete Fleetwood Mac-nummer hoeft Jaco niet lang na te denken: Go Your Own Way. Wat hem vooral aanspreekt in het Fleetwood Mac-repertoire is de energie. Volgens Jaco is het de kunst om die energie niet alleen technisch goed uit te voeren, maar ook daadwerkelijk over te brengen op het publiek. Daarin ligt voor hem de essentie van een goede live-uitvoering.

De grootste uitdaging zit tegelijkertijd precies in die combinatie van rollen. De soms veeleisende zangpartijen van Buckingham moeten worden gecombineerd met zijn complexe gitaarpartijen, waarbij zang, gitaar en timing voortdurend samenkomen. Juist die combinatie maakt de rol volgens Jaco uitdagend, maar ook bijzonder interessant: het gaat niet alleen om het spelen van de juiste noten, maar om het vangen van de unieke muzikale energie van Lindsey Buckingham.